Spacecake en paddo’s bezorgen Gemini S winst zonder serverlies
VoV, 19-01-2026. 10:50 uur. ‘Pink elephants on parade! Klonk het uit de televisie van Klaver. Erik had hem de film Dombo aangeraden. Erik: “Zelf houd ik meer van de magische films als Coco en Toy Story, maar deze mag je wel een weekendje van me lenen.” Klaaf had er niet om gevraagd, maar was ‘m toch maar gaan kijken. Lekker een kopje soep erbij en een DVD kijken.
Na de scene dat Dombo en Timothy champagne hebben gedronken zag Klaver dat de volgende scene even angstaanjagend als intrigerend was. Klaver nam nog een kopje soep en drukte op de knop van zijn afstandsbediening om één scene terug te spoelen. Het liedje begon opnieuw. Klaver at het laatste restje soep op en ging dichterbij het scherm zitten. Hij drukte op repeat. En nog een keer.
De voordeurbel ging drie kwartier later en Klaver merkte dat hij hoofdpijn had achter zijn ogen. Al wrijvend met zijn handen probeerde hij te zien waar hij liep tot hij bij de deur was. Op de achtergrond speelde de ‘Pink elephants’ nog steeds door. “Klaaf, we moeten gaan.” Klaaf zag Wouter voor zijn deur staan “Klaaf! Ben je net wakker ofzo, je ziet eruit als een zwerver. Kwart over vijf toch? Ik sta dubbel geparkeerd, dus laten we nu gaan!”
Klaaf mompelde: “Ik pak m’n tas even.” Wouter zag dat Klaver dit zei en tegelijkertijd bleef staan. Glazig keek zijn teamgenoot voor zich uit. “HALLO! Ben je daar?!” Zei Wouter luid in het gezicht van Klaaf. Klaaf brabbelde: “Ja natuurlijk, in ben scherp. Scalpel!” En hij stak daarbij zijn hand gebiedend uit. Wouter zuchtte en stapte langs Klaver om dan maar de tas van zijn teamgenoot in te pakken. Wouter zag dat er een lege soepkom voor de tv stond. Aan het beeldscherm hing een klodder speeksel waar de aftiteling van een film liep.
Wouter drukte op ‘vind ik geweldig’ en pakte snel de tas van Klaver in. (JA-JIJ shirtje, schoenen, sokken, handdoek, lege bidon, broekje, shirtje en tot slot ook nog de onaangeroerde cake die er op het aanrecht stond. Er lag een briefje bij: ‘laat het je goed smaken, E.’ Klaver stond nog steeds in de deuropening en Wouter loodste hem naar de auto. Met de Superb pikten ze Bram op en tuften richting de Yvonne van Genniphal in Haarlem.
De CAT telefoon van Bram had geen ontvangst, dus ontving hij geen vervelend nieuws over de kat van Hugo. Die laatste had zich afgemeld. “Kat” zei Klaaf. “Ik zie alleen maar olifanten.” Tom die zich inmiddels met Bas en Erik bij het gezelschap had gevoegd, reageerde op Klaaf: “Olifanten? Vind je me dik?” “Nee” zei Tim die met zijn berenbroer aan kwam lopen “Nee Tom, hij vindt Bas, Bram, Erik, Wouter en mijzelf dik. En wij zijn dat ook. Jij Tom, jij bent perfect zoals je bent. Echt waar Tom, je mag er zijn.” Tim pakte een twee dagen oude boterham met honing uit zijn achterzak en propte ‘m in één keer in zijn mond. Daarna begon hij met twee wijsvingers in zijn beide neusgaten te graven. Bram was ook aan het peuteren, maar dan onder zijn T-shirt. “Lukt het?” vroeg Martijn met opgetrokken wenkbrauwen. “Wat bedoel je” reageerde Tim.
“Nee, niet jij Tim” reageerde Martijn. “Ik?” zei Bram “Ja jij” zei Martijn “Lukt het?” Bram: “Nee, niet echt, ik krijg dat plukje navelpluis maar niet te pakken. Het scheurt steeds. Misschien omdat ik al sinds kerst niet heb gedoucht. Het is aardig vastgekoekt. Martijn: “Ik kan niet zeggen dat ik dit gemist heb.” Hij wendde zich af en zag Bas onderstboven in een prullenbak hangen. “En die statiegeldgraaier heeft qua menselijkheid ook geen ondergrens zeg, pff.” Uit de prullenbak klonk een gedempt “Hoppa!” Bas was klaar en sprak tegen de rest van zijn team: “Kom op jongens, het is tijd.” “Bedtijd?” giechelde Erik.
“Nu even serieus” ging Bas verder “dit zijn de wedstrijdjes voor de knikkers. Laten we omkleden en…” hij stopte midden in de zin en keek naar Klaver die tegen de ramen van de kantine een varkensneus aan het drukken was en een beetje loenste. “Laten we allemaal een beetje letten op Klaver, hij eeh…HEJ KLAVER! Ben je OK?” Erik grijnsde: “Misschien dat ie een lange nachtdienst heeft gehad, wat kan het anders zijn?” En met die woorden ging Gemini S heren 1 dan eindelijk richting het volleybalveld.
Bij de bank en sporttassen stond Klaver met de onaangebroken cake onder de arm. Tom nam die van hem over, zette ‘m onder de bank en de eerste set begon. “Oh ik voel me een beetje trillerig en flauwtjes.” zei Roel (Spaarnestad). JP (Spaarne) bevestigde dat hij ook weinig energie voelde. Martijn zat weliswaar op de kant, maar dit klonk hem als muziek in de oren. Hij dacht dat Spaarne de eerste set misschien nog wel wat kon, maar daarna zouden ze toch echt inkakken. Zeker als ze zich nu al futloos voelden. Martijn wreef, terwijl hij dit dacht, in zijn handen, ging verzitten en schoof met zijn voeten iets meer onder de bank.
Daarmee schoof hij de cake onbewust nog iets meer uit het zicht. Spaarnestad gaf zeker weerstand in de eerste set. En Klaver speelde golvend, maar serveerde zijn eerste punt vanaf de 6-meterlijn. Hij werd afgefloten, al kreeg hij de steun van Tom omdat Klaver überhaupt nog niet achter de achterlijn was geweest. Terwijl Tom zelf passte als een kruisspin die een doperwt vangt, kwam Gemini S de eerste set uiteindelijk als winnaar uit de bus. Wouter zag de eindstand (19-25) en concludeerde: “Ik had slechter verwacht.”
Spelers van Spaarne mompelden geïrriteerd over het gezamenlijke eten voor de wedstrijd. Bij Ponne Jilon (zoals ze hem gekscherend noemen). Zinnen die opgevangen werden waren: “Dat iedereen zelf moet weten of ie vegaan is.” en “Nu zitten wij allemaal met een lege maag met niks dan sla.” Stefan (Spaarne) vroeg in de kring: “Heeft er iemand sultana’s of dextro’s?” Gemini S heren 1 was met zijn eigen spelletje bezig. “Waar is die cake, Klaaf?” vroeg Erik tussen set één en twee. “Heb je die meegenomen of thuis opgegeten?” Klaaf reageerde niet en bestudeerde langzaam zijn twee handpalmen.
Wouter: “Ik weet zeker dat ik hem mee heb genomen uit zijn huis.” Tom: “Ja, hij ligt daar bij de andere bank.” Gemini S keek gezamenlijk naar de tegenstander. Ze zagen kruimels op de grond, een leeg cakeblik en verscheidene spelers die driftig aan het kauwen waren. Sommigen schrokten hele grote brokken in één keer door. En Beerard (Spaarne) stond erbij, keek ernaar en fronste zijn voorhoofd. Hij sloeg een grote homp af, die hem werd aangeboden door Roel. “Dat wás dus de cake van Klaaf.” zei Wouter lachend.
Erik: “Oh oh.” Martijn reageerde scherp op Erik: “OH – OH, wat bedoel je Erik, is dit weer eens één van die domme kinderachtige geintjes van je?” Erik bloosde een beetje: “Kom op jongens, als jullie de passing brengen, dan kan ik het midden aanspelen, en dan winnen we de punten. We zijn hier voor de winst. Hup Gemini! Scoren doen we over het midden.”
Martijn: “Tja, maar dan moet ik er wel in staan.” De tweede set en vierde set (en derde set trouwens ook) speelde Klaaf even afwezig als de meeste mannen van Spaarnestad. Gemini S wist niet wat hen overkwam toen Spaarne de één na de andere bal in het net speelde. Er liep eentje tegen een uitgeserveerde bal aan. En er sprong nog eentje onder een drie meter setup door op een slapstick manier waar zelfs laurel & hardy hun bolhoed voor zouden afnemen.
Spaarnestad speelde waziger en waziger en begon er meer en meer op los te ketsen. Martijn dacht: ‘Dit is voor ons een koud kunstje. Wij verdedigen goed, serveren goed en maken weinig fouten. En dan winnen we.’ Gemini S heren 1 won inderdaad. Via 12-25, 16-25 en 19-25 was de wedstrijd gespeeld. 0-4 winst voor Gemini S heren 1. Klaver stopte een extra JA-JIJ shirtje in zijn tas, Wouter had immers eerder zijn tas ingepakt, dus dit leek niet meer dan logisch.
Na het douchen in de kantine was Klaver eindelijk weer wat de oude. Klaver: “Ik herinner me dat ik championsoep opwarmde en dit ging eten terwijl ik de Disneyfim Dombo ging kijken. Tijdens het liedje van de olifantenparade begon ik gekke dingen te zien. En dacht ik dat ik geen Rolexen meer had. En een uitkering had.” Tim: “Wat is daar mis mee, een uitkering?” Bas: “Ja, je kan ook gewoon wat bijbeunen, on-the-side zeg maar.” Tim: “Ik doe soms avonddiensten bij een rioolontstoppingsbedrijf, schuift lekker hoor, zo’n gezicht onder de stront van iemand anders.”
Wouter: “Het hangt ervan af, want ik denk altijd dat er wel weer wat mis zal gaan.” Bram: “Dat je het slechter verwacht!” Wouter: “Dat ja. Ik vond jou trouwens goed hoor.” Bram: “Wie? Ik?” Wouter: “Ja jij.” Bram: “Tom, hier, eet iets.” Tom: “Dank je, ik hoef niet, maar ja, jij was MVP Bram.” Bram: “Ik vond Martijn ook best goed hoor.” Martijn: “Dank je, maar het is goed dat anderen ook eens in het zonnetje gezet worden. Maar ik was inderdaad essentieel in de periode dat ik in het veld stond.”
Toen nam Erik het woord: “Jongens, viel jullie iets op aan Klaver?” Niemand zei iets maar iedereen vreesde al dat er iets ging komen. Erik vervolgde: “Ik dacht, laten we dit jaar eens iets geks doen. Ik weet dat Klaver een hekel heeft aan koken en normaal zijn eten laat bezorgen. Dus ik had een championsoep en cake voor hem gemaakt. Ook had ik hem de film Dombo geleend. Uit mijn Disney verzameling, maar goed.
Die championsoep zat vol met paddo’s. Vandaar dat hij een psychedelische trip doormaakte. De cake was een spacecake, maar die werd dus per ongeluk opgegeten door Spaarnestad. Maar daardoor hebben we wel zo makkelijk kunnen winnen. En dat is dus de reden dat Klaver zo van de wereld was. Lache toch?”
Tim en Martijn keken alsof er een pot honing tegen ze begon te praten. Tom en Bram namen een slok van hun Leffe Blond. Wouter en Bas draaiden zich naar de wedstrijd tussen Limax H2 en Spaarne H1. Alleen Klaver reageerde op Erik: “Wat de fok! Erik, ik had wel dood kunnen zijn.” Erik: “Ja sorry, het leek me gewoon lachen. Ik zal het niet meer doen. Beloofd.” Het was even stil voor hij vervolgde: “Nu maar hopen dat die kat van Hugo niet van het gehaktbrood heeft gesnoept wat ik hem had gegeven.” Hij gaf een elleboog in de zij van Tim en knipoogde blij glimlachend naar Klaver. Die laatste keek naar het plafond en zuchtte diep: “Onverbeterlijk deze man, little rocketman is er niks bij”
gh @ VoV, verslag en foto van BB Coolstar, Gemini S





