Gemini S Heren1 kampioen Derde Divisie A

VoV, 26-03-2026. 6:30 uur. “And listen to me.” De jongeman met kleine oogjes wilde achter het slingerende en zwalkende meisje aanlopen, maar werd door Hugo aan zijn arm vastgehouden. De jongen deed zijn ogen wat verder open en zag de taxichauffeur met rode kleren streng naar hem kijken: “Listen: you have to use a condom. Not only to prevent her getting pregnant, but it’s also to protect yourself.” Hugo liet los, klopte hem op zijn arm en knipoogde breed glimlachend. Het deed de jongen denken aan zijn opa op verjaardagen in een grote stoel omringd door alle mensen waar hij het meest van hield. “Go for it” zei Hugo, die wist dat de jongeman zijn advies niet in de wind zou slaan. Hugo trok zijn capuchon van zijn rode sweater over zijn hoofd en schoot weg met zijn rode Renault Captur. De nacht was nog lang niet voorbij, want even later parkeerde Hugo zijn auto half op de stoep. Met de capuchon nog over zijn hoofd, sprong hij in een paar snelle grote stappen naar een schreeuwend tweetal. De man en de vrouw stopten met schreeuwen, toen er ineens een rood geklede en breedgeschouderde man tussen ze in stond. Zonder te bewegen of iets te zeggen wachtten ze af wat er ging gebeuren. Hugo zei zacht: “Are-you-breaking-up?” Er waaide een zachte windvlaag in de verder stille nacht en vóór het tweetal kon reageren, boog Hugo door zijn knie heen en zette af. Zo was hij in een paar sprongen weer bij zijn Renault waar het portier nog open was gebleven. In één snelle beweging schoof hij op zijn stoel, trok de deur dicht en gaf gas op het moment dat hij de man hoorde stamelen: “Wat-was-dat?!” Een piepend en scheurend geluid van twintig meter verderop waar de auto scherp door de bocht ging maakte dat de man en vrouw naar de weg keken. Hugo had een 180 graden bocht genomen, trok op in de eerste versnelling en antwoordde op de vraag van de man: “La Caresse Rouge!” In zijn linkerbuitenspiegel zag hij de man en vrouw elkaar in de armen vallen. Hugo pakte grijnzend zijn kin met duim en wijsvinger beet en dacht aan zijn volleybalteam. Gemini S Heren 1. Hij had de volgende dag een wedstrijd met de mannen. En vele van hen had hij jaren geleden ook geholpen in hun zoektocht naar de liefde. Bij Mike, Wouter, Bram, Tim en Erik had hij het laatste duwtje in hun relatie gegeven. Hugo sprak hardop in zijn auto: “Le liefduh vah ju lèvûh.” Hij reed verder over een 80 km weg en vervolgde: “That’s how they say this in Holland… but where I’m coming from, it’s called: l’amour de vie.” Hij stelde zijn portofoon in op de frequntie ‘La caresse rouge’ en al snel kreeg hij een locatie bij een kroeg doorgestuurd. Hugo trapte weer op het gaspedaal. Hugo wist nog hoe lastig het was om Martijn, die eigenwijze Martijn, te overtuigen om zich kwetsbaar op te stellen in een relatie. Maar met de juiste zetjes en tips was het Hugo ook gelukt om Martijn een leven lang liefdesgeluk te geven.

Hugo zat de dag erna in de kleedkamer met de spelverdeler van VVW. Hugo trok zijn rode capuchon van zijn hoofd en deed deze vervolgens als broekje aan. Hugo sprak over zijn activiteiten in de nacht en dat hij degene is die verantwoordelijk is voor alle relaties bij Gemini S Heren 1: “They just don’t remember me, they don’t know who I am. And I forgive them.” De tegenstander reageerde: “En jij bent ‘La Caresse Rouge’? Dé ‘La Caresse Rouge’?! Hugo: “Certainement.” Hugo legde uit dat voor ieder die hij geholpen had hetzelfde gold: Door de onmetelijke liefde die er ontstaat vergeet iedereen alles van dat moment, behalve de ogen en het aanzicht van hun grote liefde. Hugo vertelde dat hij, La Caresse Rouge, met een liefdevolle aai, de aanstaande partners, precies de juiste richting in weet te aaien: “When the touch is as soft as possible, or the advice is as friendly as possible, you cannot imagine how deep the love is that comes out. L’amour, it’s the best thing of living.” Hugo zwaaide zijn strandtas op zijn schouder en liep de kleedkamer uit met kleine twinkelende oogjes.

Vervolgens zag hij zijn team tegen VVW volleyballen. Pure onwetendheid, dacht hij, alsof er geen enkel besef bij ze is dat ze ín het hof van Eden zijn. Tom zag Hugo denken en zei: “De meeste spelers beseffen niet eens dat ik er ook nog ben, ik heb net nog een wedstrijd staan fluiten nota bene.” Hugo legde zijn grote zachte en vriendelijk warme hand op de schouder van de schim van Kerkelanden: “I see you, man, I really do.” Daarna gaf hij hem een oppeppende tik onder de kont zodat Tom de eerste drie meter het veld in zweefde. Tom vouwde zijn handen tot een hartje, speciaal voor Hugo, maar concentreerde zich vervolgens op het volleybalspel (12-16). Martijn zat ook op de bank: “Je kunt goed zien, dat dit een echte pass-serveer-wedstrijd is. In mijn topjaren speelden we ze aan de lopende band.” Hij stond op van de bank. Deed zijn beide handen op zijn rug. Begon heen en weer te ijsberen en vertelde verder: “Er wordt weinig aangevallen. En helemaal nauwelijks over het midden. Dus aanvallen c.q. Blokkeren doe je minimaal. En omdat er zo weinig rallys zijn, geldt dit ook voor het aantal ballen die aangeraakt wordt.” De rest van de bank merkte dat Martijn op stoom begon te komen: er ontstond wat speekselschuim in zijn linkermondhoek. Martijn slikte en ging verder: “Dus als er weinig ballen worden aangeraakt, dan is elke onnodige fout extra bepalend. Zo. Even wat drinken. Want ik heb dorst gekregen.” Tevreden ging hij weer op de bank zitten. Hugo keek weer naar het spel toen hij ook wat dronk. En Bas vroeg even later op 24-24 een time-out aan. Toen iedereen stond te drinken dacht Hugo aan de tepels waar deze mannen als baby allemaal aan hingen te zuigen. Een voor een werden de bidons weer op de bank gezet en won Gemini S met 24-26.

Hugo was Bas in lange nachten wel eens tegengekomen. Aan de rand van een uitgaansgebied. Voor Bas is daar flink te scoren en Hugo heeft daar ook de hele nacht zijn handen vol aan al die potentiële liefdespartners. Sommigen brengt hij naar huis als taxi, anderen duwt hij in elkaars armen en bij de echt speciale gevallen aait hij de ene stiekem waardoor er een gesprek op gang komt. Zo worden de meest verlegen mensen met een rode zachte aai in de armen van hun liefde geduwd en ontstaat de rest vanzelf. Hugo dacht aan Bas toen deze een mooi blokje pakte, Bas was een van de weinigen uit het team die wist dat Hugo ‘La Caresse Rouge’ is. In de nachten dat ze elkaar tegenkomen wisselen ze weinig woorden uit, maar in een door VVW genomen time out in de tweede set (12-9) sprak Bas met Hugo terwijl de rest stond te zingen en te klappen. Hugo: “In nights, I am a soft help for infinent love, but in volleyball, I can play hard. So I am the opposite of you. You grab and fight on the streets for valuable metal. And in volleyballgames, you have the softest touch in passing and serving of all players I know.” Bas: “Ik spreek geen frans. Doe mij maar een lekker blikje bier. Neem er zelf ook één, maar geeft ‘m terug als ie leeg is. AUB. SVP.” De scheidsrechter floot dat ze weer het veld in moesten, even later werd Hugo er ingewisseld voor ‘pluisje’ met zijn naveltarrel. Hugo: I said, you have tot take care of yourself. A clean belly, is a clean play.” Hugo zorgde dat de 6-10 werd omgezet in 25-15. Tim: “Zag je die tipbal van Hugo?” Wouter: “Ik had slechter verwacht.” Tim: “Ja, I know, maar weet je hoe hard hij die bal raakt…” Erik: “Hij heeft zeker een hele harde vingertechniek, hahaha, of is dat niet op z’n frans, hahaha.” Hugo wist dingen over Erik die hij maar niet deelde en liet het maar voor wat het was. In de derde set speelde Hugo lekker zijn hoofd leeg, genoot hij van Bas die bikkelhard een bal rechtdoor in het gezicht van de spelverdeler sloeg en was Hugo blij om de stand 25-14 te zien. Vervolgens probeerde VVW nog te redden wat er te redden viel. Hugo hoorde, in de vierde set, de tweede scheids fluiten voor een time-out, deze werd dit keer wel gehonoreerd door de stoïcijnse eerste scheids. Erik gniffelde: “Waar tuinkabouters al niet allemaal goed voor zijn, hahahahah.” Hij gebaarde richting de tellers en de tweede scheids. Pakte een Wicky uit zijn tas en begon gulzig te zuigen. Hij hield de vleugeltjes van het pakje drinken vast. Zoals hij altijd deed. Hugo zag het glimlachend aan en hoorde even later het reutelend geluid van een leeg pakje. En daarna een voldane: “AAAHHH Hè Hè” van Erik. Hugo stond met vele passers in het veld, Tom, Bas, Bram ze waren er allemaal bij toen 25-20 de eindstand werd. Terwijl Hugo met zijn tas richting de kleedkamer liep kwam Klaverer vergezellen: “Hej Hugo, goed gespeeld hoor, maar ik zag dat je je benen veel bij elkaar hield, heb je ergens last van ofzo?” Hugo: “No no, I’m fine, I’m fine.” Klaver keek hem aan met een vastberaden doktersblik en Hugo wist dat hij iets moest opbiechten: “OK, ok, my shorts were torn. So there is a big tear in my crotch. And I don’t want to look like a wanderer.” Klaver: “Fair enough, hide your jewelery, and don’t show off.” Hugo: “That’s the spirit.” Klaver: “Tom?” Hugo: “No. Life, love, volleyball it’s all the same. The only thing you have to do, is wait untill the fat lady sings. That’s how you become champion.” Klaver keek naar de scheur in de broek van Hugo waarop Hugo nog toevoegde: “Whether it’s my pants or my work as La Caresse Rouge.” Hij sloeg een arm om de schouder van Klaver en zei: “There is always. An opening. For love.”

gh @ VoV, verslag en foto van BB Coolstar. Gemini S.