Vizier op volleybal

  

Vol verwachting klopte Sovoco’s hart, maar Zaanstad pakte de punten: 3-1

VoV, 22-22-2026. 13:06 uur. Ken je dat verhaal van die roze olifant? We hebben er weinig aan gedacht en erover gezegd, al werden we even uitgedaagd, omdat Tjarko een prikkelende quote van een trouwe supporter erover had opgehangen. Snel probeerden we weer ergens anders aan te denken. We laten in het midden wat die olifant is, maar het is geen toeval dat het rondom de wedstrijd tegen en in Zaanstad gebeurde.

Tjarko’s auto was buiten al gespot, die is ook niet te missen met iets van Side-Out erop, maar binnen was hij nergens te bekennen. Even dachten we aan een Sinterklaas-interventie, maar nee, (nog) niet. Maandag en donderdag deed hij ook al zijn best om die suggestie te wekken. Je snapt: vol verwachting klopte ons hart, en hard!

In de eerste set hielden we het tot 21-21 gelijk, waarna Zaanstad met een serviceserie wegliep: 25-21. We leken niet voluit te durven en te gaan. Tegen het eind kwam Daphne voor Fien in het veld.

Nadat het ook in de tweede set snel de verkeerde kant op ging en alles moeizaam ging, wisselde Tjarko flink: Kyra voor Eline, Anouk voor Tess, Daphne voor Fien en Amber voor Anna-Lynn. Kyra was ziek geweest en miste daardoor de maandagtraining, maar ze serveerde ons met een serie even terug in de set. Het mocht jammer genoeg niet baten, ook deze set ging met 25-21 naar Zaanstad.

In de derde set bleven alle wissels staan. Hoe hard we ook vochten en werkten, op te veel vlakken lukte het allemaal net niet. Ook deze set was voor Zaanstad (25-21).

In de vierde set lieten we zien wat erin zat. Met Dora voor Anouk in de basis en een serviceserie van zeven punten van Kyra werd het een 18-25 winst, maar dit spoelde de teleurstelling van het verlies van de wedstrijd niet weg.

Maar liefst twee paar ouders (en natuurlijk een oma) waren aanwezig om ons aan te moedigen. Er was een kort en leuk weerzien met onze lieve oud-Sovoco-er Brad, tegenwoordig trainer van Zaanstad H1. Hanneke kreeg een fantastisch mooi aanbod voor werk vanuit het publiek. Hoewel ze inmiddels erg goed is geworden in dweilen, heeft ze – na lang beraad – toch bedankt.

Amber was tijdens de wedstrijd twee keer even afgeleid. De eerste keer waren het mannen die haar aandacht trokken. Wat de tweede keer veroorzaakte laten we in het midden, maar het leverde wel een enerverend gesprek op over lichamen en haar. De mate van schoonheid van de hal was voor verbetering vatbaar, maar de douches wisten dit nog te overtreffen, en dat is best knap…

Na afloop bezochten enkele auto’s weer de Mac. In een andere auto mocht iedereen nog vijf minuten alle frustratie uiten, wat uiteindelijk vrijwel de hele rit werd. Tja. Op de carpool was Anouk haar autospiegels al aan het bijstellen, toen ze erachter kwam dat het haar auto niet was. Gelukkig was er met haar eigen auto (ook) echt helemaal niks aan de hand en zo had ze ons allemaal weer even hard aan het lachen.

Voor de oplettende en vroege lezers: nu staat dan echt op het programma: zaterdag 28 november om 17.45 uur thuis in De Bunt tegen VCV. Support is welkom, wij gaan voor revanche (op onszelf)!

gh @ VoV, verslag van Hanneke van den Broek, Sovoco Dames1. Foto idem.