Doen wat je moet doen: Sovoco D1 wint 0-4 van Forza D1

 VoV, 09-02-2026, 5:50 uur. Na de kleine St… van vorig weekend, volgde een rommelige week. Maandag afwezigen door ziekte en een uitstapper, donderdag afwezigen door werk en persoonlijke omstandigheden en vooral veel gehoest en gesteun. Op nadrukkelijke wens van Kyra had Tjarko weer wat meer ren-en-vlieg oefeningetjes erin gegooid. Jammer dat ze er zelf maandag niet was, de rest heeft er echt van genoten.

In de tactische bespreking voor de wedstrijd tegen onze vrienden van Forza, leek Tjarko de ‘wat oudere volleybalsters’ even flink weg te zetten, tot hij na een waarschuwende tussenkomst van een van de oudjes van ons eigen team, het nog mooi recht praatte: Sómmige oudere speelsters worden snel moe en houden het niet vol. En sómmige zijn dieseltjes, voegde Charla eraan toe.

Hoewel de donderdagtraining vanwege ons energiepeil niet om over naar huis te schrijven was, was er wel een hoogtepunt van de week: de zeer harde service onder het net door van Tess. Wij verheugen ons op de taart en/of een rondje.

Met een groot deel van het team gingen we eerst even lunchen bij Charla, die 6 minuten van de sporthal van Forza woont. Ze had voor entertainment gezorgd, in de vorm van een peuter en een puppy. Dat beviel de een wat beter dan de ander, maar iedereen had het naar de zin. Tot een vriendschap ruw verbroken werd door even stoeien, een hard hoofd en een deuk in de grond…
Bij Forza aangekomen waren we na alle bekenden begroet te hebben helemaal klaar voor een belangrijke pot. Want de winst moest voor ons zijn, liefst zonder puntverlies.

Met Kyra, Kim, Charla, Daphne, Tess, Sandra en Hanneke begonnen we aan die missie. We wisten dat het een andere wedstrijd dan vorige week tegen de koploper zou zijn, en er weer een andere mindset van ons gevraagd werd. Het spel van Forza is wat trager en rommeliger en je moet soms wel 3x scoren om te scoren. Snap je? Maar we waren duidelijk de betere partij en we wonnen clean met 17-25.

De servicedruk mocht echter wel wat omhoog. Dat lukte een aantal gedurende de wedstrijd goed, met Kim voorop. We konden af en toe leuke combinaties lopen en zo lang we geconcentreerd bleven ging het prima: 16-25. Het leuke van zo dicht bij huis spelen is dat we lekker veel support op de tribune hadden zitten, al hadden sommige er alsnog een flinke afstand voor afgelegd.

In de 3^e set startte Eline voor Kyra en gingen we vrolijk verder. Maike kwam erin voor Tess en later loste Tessa haar zus Kim af. Het was niet altijd hoogstaand wat we lieten zien, maar wel ruim voldoende. De scheidsrechters bleken soms wat achter de feiten aan te lopen. Het laatste punt was na wat verwarring (Forza speelde tegen het dak en vlak erna rolde er een bal door het veld), toch echt voor ons. En toen we bij de veldwissel onder de scheidsrechtersstoel liepen werden we opgeschrikt door zijn harde fluitsignaal.

Tja, hij moest nog even officieel aangeven dat het punt voor ons was (had ie al gedaan) en dat de set ten einde was (zoiets vermoedden beide teams dus al aangezien ze al bijna aan de overkant stonden).
We wonnen weer eenvoudig met 13-25 en wisten dus dat we de wedstrijd gewonnen hadden.

Maar daar waren we nog niet tevreden mee natuurlijk. En verslappen kan je bij deze ervaren dames niet, ook al deed de voorgaande set anders vermoeden. We benoemden bovendien dat je wel nog steeds blij moest zijn als je scoort. Hanneke mompelde nog ‘ik scoor nooit’ (weliswaar aangevuld met ‘maar ik ben wel altijd blij’) en zo gingen we vol goede plannen de laatste set in.

Dat ging meteen stroever. We wisten moeilijker te scoren, de pass werd minder en lieten Forza in hun spel komen. Hanneke probeerde nog het goede voorbeeld te geven en bewees haar eigen ongelijk: ze scoorde met een heel goed bekeken verdediging over het net (ahum). Misschien ook nog getergd door Kyra die haar op training er even aan herinnerd had dat zij geen enkele keer gescoord had bij de winst van haar teampje, toen Hanneke Kyra als verliezer even plaagde met hun slechts 2 schamele puntjes.

Maike kwam er weer in voor Tess en Tessa voor Kim. We wisten wel steeds net 1 puntje weer voor te lopen, maar het was een echte strijd. In de 2^e helft van de set nam Luna het libero-en over van Hanneke. Het bleef erg spannend en slordig van onze kant. Maar uiteindelijk wisten we het af te maken: 23-25. Onze 2^e vijfpunter!

De 2^e scheidsrechter gaf nog even aan dat Daphne voortaan wel haar sporthorloge af moet doen, vanwege veiligheid. Lekker op tijd… En bovendien valt daarover te discussiëren. En dat gebeurt bij ons dan dus ook 😉
Al met al waren we tevreden. Je kan dus met kwalitatief goed (beter) volleybal verliezen en met minder goed volleybal winnen, is de conclusie.

Een deel ging Heren 1 nog aanmoedigen in Zwolle, omdat ze dat bij ons ook altijd zo goed doen. Daphne is even weg voor vakantie en de rest gaat hard trainen om het thuis beter te gaan doen tegen VCV. Daar hebben we maar liefst 3 weken voor, want er zijn alweer 2 vrije weekenden. En iemand verheugt zich erg op de beloofde knuffel van Dorith; zij doet daar namelijk pas aan mee als je fris gedoucht bent…

gh @ VoV, verslag van en foto via Hanneke van den Broek, Sovoco dames1.