Gemiste kansen en wat pech: 4-0 verlies Sovoco D1
VoV, 29-03-2026. 13:40 uur. Na een weekje mét meetrainers en Maike terug binnen de lijnen, maar zonder Charla op donderdag en de hele week Sandra (ribben), mochten we naar de mooie Galgenwaard in Utrecht om het op te nemen tegen VVU D3. Zij zijn nog volop in de race zich veilig te spelen, wij hebben niks meer te verliezen of te winnen, behalve onze eer.
Uiteraard werd er gemopperd op het parkeren – de communicatie over de gratis maar verder weggelegen of iets goedkopere opties dichtbij was even niet goed verlopen. Omdat het Heren 9 Fandag was en ook jeugd wat hoger in de hiërarchie staat, werden wij verbannen naar veld 4. Lekker ver weg van de tribune en zonder zicht vanuit kantine. Ik persoonlijk vond dat wel jammer. Maar puur persoonlijk dan hè. Tijdens het wachten werd er een spelletje gespeeld, gefotobombed, getracht een oud-eredivisiespeelster te verleiden zich bij ons te voegen komend seizoen en vooral in de weg gestaan.
Helaas ontbrak Charla wegens werk, kon Sandra ook de wedstrijd nog niet meedoen en voegde Hanneke zich daar op laatste moment ook bij vanwege een niet meewerkende knie. Tjarko kon er het wel het positieve van inzien en koos ervoor om iedereen die om welke reden dan ook minder gespeeld had nu ruim(er) de kans te geven en twee behoorlijk allround speelsters aan de kant te houden.
We startten met Eline, Tess, Dorith, Tessa, Maike, Daphne en Luna. Twee opdrachten: vol gaan en serveren op de libero (die volgend jaar zich bij het eredivisieteam van onze tegenstander mag voegen, maar toch een goed mikpunt was).
De 1e set begon stroef, we keken al snel tegen een grote achterstand van 8 punten aan. De passing was wiebelig, waardoor ons aanvallende spel voorspelbaar werd. We maakten net te veel foutjes. Halverwege kregen we wel wat meer grip en kropen we dichterbij. Het kwam alleen net te laat: 25-22.
Dat bood dus wel perspectief. Vol aanmoediging van de kant – ook al hoorde je dat in het veld door al het lawaai niet – het beter doen dan de start van de wedstrijd dus. We wisten het spannender te maken en waren behoorlijk gelijkwaardig. We lieten hele mooie dingen zien, zoals harde aanvallen van Dorith, mooie reddingen, en serviceseries en verschillende 2e balletjes van Eline.
Vooral die 2e balletjes was echt genieten, voor mij persoonlijk dan hè, ik hou ervan. Maar richting de twintig ging het steeds haperen. De foutenlast bleef toch te hoog, er vielen onnodige ballen en we lieten Eline het hele veld door rennen. Eind 3e set kwam Kyra erin voor Tess en pakte dat goed op, maar ook dat mocht net niet meer baten. We verloren met 25-18, 25-22 en 25-20. Balen, want er had echt wel iets meer ingezeten.
Voor onze toeschouwers, we hadden er best wat zelfs oud-teamie Jiska was erbij, ook jammer om van een afstandje te hebben aanschouwt. Dan over twee weken het seizoen maar goed afsluiten!
Na een snel drankje en douchje, verkaste Tjarko naar de volgende locatie in Utrecht, ging een aantal huiswaarts en het grootste deel nog lekker all you can eat sushi en toetjes eten. Met (te) volle buiken gingen we dan in ieder geval op dat vlak voldaan naar huis.
Volgende week is het Pasen en dan volgt op 11 april onze laatste wedstrijd van het seizoen. Om 17.30 uur tegen ZVH in de Bunt. Na H1 is er een feestje, dus kom zeker langs!
gh @ VoV, verslag van Hanneke van den Broek, Sovoco Dames1. Foto Sovoco.