Vizier op volleybal

  

Sovoco D1 geeft VCV verrassend geen kans: 4-0

VoV, 02-03-2026. 11:55 uur. Hoe kom je (wederom) 3 weken zonder wedstrijden door?  Nou, sommigen gingen even op vakantie of waren om andere redenen afwezig. De rest trainde door. Kim en Kyra bedachten een spelvorm om de motivatie te boosten voor krachttraining. Die was bij een aantal nogal weggezakt. Er komt een heuse prijsuitreiking bij kijken steeds, wat al een taart voor Charla (en dus het hele team) en 1 avondje de muziek tijdens training mogen bepalen voor Tess opleverde. Jammer dat Tess er niet was die avond. En dat ze ‘wel even met Tess moest overleggen’, omdat die altijd in charge van de muziek is.

De prijswinnaars worden ook aan het werk gezet; zij moeten nieuwe prijzen voor de volgende week bedenken. Zo blijft iedereen lekker bezig. Al probeert Dorith dit alweer uit te besteden. Ja, je leest het goed: Dorith is weer van de partij! Ze trainde al een paar keer halve trainingen mee. We hopen dat het herstel goed doorzet. Ook heb je in deze weken dan al tijd om verder vooruit te kijken. We hadden gesprekjes over volgend seizoen en zijn al wat lijntjes aan het uitzetten hier en daar.

En dan eindelijk, eindelijk, mochten we weer een potje spelen. Nummer 3 VCV tegen nummer 4. Je zou zeggen: spannende pot. Maar er zat wel 12 punten tussen. En alles onder ons zit een stuk dichterbij. En VCV is het enige team dat Madjoe een nederlaag bezorgde. Twee keer zelfs. Maak de borst dus maar nat, was de boodschap.

Bij de uitwedstrijd die 3-1 verloren ging, hadden we echter gemerkt dat er wat te halen valt als je het zelf goed voor elkaar hebt. En inmiddels hebben we het een stuk beter voor elkaar, dus die extra speelster bij hen die eruit niet bij was, maakte ons niet uit. Zoveel mogelijk punten proberen af te snoepen dus.

Daphne had de schrik van haar leven toen ze onze kleedkamer binnenliep en daar allemaal (half naakte) mannen aantrof. Hilariteit alom, zowel bij haar en Hanneke, als de mannen. Anna-Lynn zorgde dat ze naar haar wedstrijd met D2 amazing snel naar de Bunt kwam, om ons te versterken.
Met Kyra, Kim, Charla, Daphne, Tess, Sandra en Hanneke begonnen we aan de strijd.

Het lukte om direct al redelijke servicedruk neer te leggen en we haalden veel van de grond. We hadden er veel plezier in en VCV leek wat overrompeld. Daar lukte nog niet zoveel. Voordat we het wisten stond er 25-16 op het telbord.
De 2e set moesten we uit een ander vaatje tappen. We kwamen maar liefst 9 punten achter, door eigen slordig spel en slimme ballen van VCV. Er was echter geen paniek. Langzaamaan wisten we de controle weer terug te pakken en de druk op te voeren, waardoor er weer veel ballen vielen bij VCV. Het einde was spannend, maar we grepen toch nog de set: 26-24!

Dat deed zowel met ons als met VCV wat. Wij fladderden lekker door. Het was niet allemaal perfect, maar ook de rare reddingen lukten en leverden dan vaak ook direct een punt op. En er waren natuurlijk ook hele mooie, nette punten, dat ook. VCV was geen schim van het team uit de uitwedstrijd, misschien waren ze het niet gewend elkaar en hun eigen gedachtes te kunnen horen gezien de kei- en keiharde muziek die er bij hun continu klinkt. Maar wij hielden de druk er lekker op, dus dat zal zeker ook meegespeeld hebben.

De pass was redelijk stabiel, Kyra wist Kim goed en succesvol te bedienen, er waren harde klappen aan de buitenkant en slimme ballen via de blokkering en we serveerden goed – met een paar uitzonderingen na time-outs helaas na. Anna-Lynn kwam er een paar keer kort aan het net in voor resp. Sandra, Daphne en Kim en ook Tessa mocht einde 3e set nog even binnen de lijnen voor Kim.

Sandra brak zowat haar been (of bil) over zweet van Hanneke, terwijl de scheidsrechter na afloop nog opmerkte dat hij blij was dat er relatief weinig gedweild hoefde te worden. Er was een panna, maar dan met het lichaam i.p.v. een bal en Kyra deed 1 keer de besproken tikbal op linksvoor die via de netrand mooi op de rug van de libero belandde.

Met 25-17 en 25-16 pakten we ook de 3e en 4e set, eigenlijk ook wel tot onze verbazing. Zo was het dus alsnog niet een spannend pot, maar om andere redenen dan we van tevoren hadden gedacht. Dat geeft veel vertrouwen en is vooral lekker om alles onder ons ook onder ons te houden.

Na afloop was er naast de traktatie van Kyra voor haar verjaardag ook de traktatie van Tjarko vanwege de 4-0 overwinning. Het kon niet op! Of jawel: op ging het zo.
Wij gaan weer lekker trainen, dit keer 2 weken lang, want inderdaad: we hebben alweer geen wedstrijd volgende week .

Het is een grote uitdaging in het vinden van ritme en flow dit seizoen. Daarna hebben we 3 wedstrijden in 2 weken omdat we de sneeuw-wedstrijd nog moeten inhalen. Dat gebeurt op woensdag 11 maart tegen Zaanstad in Koog aan de Zaan. Dus mocht je je vervelen… Je bent welkom! Kleed je wel lekker warm aan. Trust me.

gh @ VoV, verslag van en foto via Hanneke van den Broek, Sovoco Dames1.