Turkije wint EK (3-2 vs. Italië), brons voor Servië (3-1 vs. Polen)

VoV, 06-09-2026. 20:40 uur. Het was wellicht de door velen gedroomde EK-finale, de wedstrijd tussen Italië en Turkije. En wellicht ook wel de vaakst voorspelde eindstrijd, zeker voor wat betreft de voorspellingen in Italië voor Italië en in Turkije voor Turkije. En misschien ook wel door de onpartijdige volleybalvolger. Italië kwam met een ongeschonden blazoen naar de strijd om Europees goud, Turkije leed in de poulefase een 2-3 nederlaag tegen Polen, dat eerder vanmiddag naast het brons greep tegen Servië.

In een uitverkochte sporthal in Istanboel was de finale een waar spektakelstuk in vijf bedrijven. Met aan beide kanten van het net wereldsterren zoals de diagonalen Egonu en Vargas, de midspeelsters Fahr/ Danesi en Günes/ Eda Erdem, de passer lopers Sylla/ Antropova en Baladin/ Aydin en uiteraard de spelverdeelsters Orro en Sahin.  En niet te vergeten de libero’s Fersino en Örge.

Italië speelde een geweldige eerste set met een drietal aces van Antropova en diverse rake prikballen van Egonu. Na 8-6 kwam Turkije met een paar kadootjes van Italië terug op de gelijke stand (8-8), daarna demarreerde Italië met een serie van zeven punt naar 15-8, met daarin twee time-outs van Turkije. Via 18-9 ging de tussenstand naar 22-14 en 24-16. Danesi besliste de set met het laatste punt met 25-16 voor Italië.

Tot ongeveer halfweg de tweede set liep het ook op rolletjes voor Italië. Ondanks de vijandige sfeer vanaf de tribunes (joelen, schreeuwen bij elke serve van Italië) wisten ze van een 6-5 voorsprong met een zes om één score er 12-6 van te maken. Na de time out op die tussenstand kwam Turkije terug, met scores van Eda Erdem en Vargas naar 12-11,

Ook de 15-12 maakten ze ongedaan, weliswaar via een video challenge. Italië liep opnieuw drie punten uit naar 20-17, maar kon die marge weer niet vasthouden, Zehra Günes blokkeerde Turkije naar 20-21 en even later naar setpoint bij 21-24. Egonu scoorde nog tegen, daarna sloeg Vargas Turkije naar de 22-25 en de 1-1 setstand.

De derde set ging als de tweede van start. Bij 6-2 moest Turkije al de time out in, Scores van Sarah Fahr en Myriam Sylla tilden de stand naar 11-5 waarop Turkije weer de time out inging. Italië had daarmee het perfecte antwoord op de verloren tweede set en ze waren ook niet van plan om dit weer in te leveren. Tot 14-8 bleef het verschil op de side out een punt of zes.

Daarna sloeg Italië met Ekaterina Antropova aan serve (twee aces in deze serie) naar een 19-8 voorsprong. En daarmee was de revanche voor de tweede set compleet. Orro en Egonu tilden de marge over de tien punten heen (23-11) en scores van Antropova en Sylla bepaalden de eindstand voor Italië op 25-12.

Turkije moest nu wel, ze stonden met de rug tegen de muur. De set verliezen betekende zilver hetgeen een geweldige teleurstelling zou zijn voor de fanatieke fans.

In de volmaakte heksenketel blokkeerde Turkije zich eerst naar 0-3 in de vierde set en bij 1-6 vluchtte Italië de time out in. En ineens liep het bij Turkije. De smashes waren raak en het blok stond punt na punt te scoren. Bij 3-10 ging Italië opnieuw naar de zijlijn. Italië kwam na een uitgeslagen aanval van Vargas en een blok op haar terug naar 11-14, waarmee de marge vlot kleiner werd.

Via 12-15 en 13-16 bleef die marge in stand, bij 14-16 was er weer een puntje afgeknabbeld en bij 17-18 was de aansluitende treffer een feit. Italië gaf twee punten weg (17-20). Met vier punten op rij sloeg Turkije zich daarna naar 18-24, Orro en Fahr konden het verlies even uitstellen maar bij 21-25 was het beslist en was de tiebreak een feit.

In de beslissende vijfde set maakte de serveserie van Vargas na 4-4 naar 4-8 het verschil. Italië bleef op vier punten afstand volgen (6-10, 8-12) en kreeg het gaatje niet gedicht. Vargas zette Turkije op matchpoint, de foutseve na 10-14 van Egonu besliste de set met 10-15 en de wedstrijd met 2-3 in het voordeel van Turkije, dat dus Europees kampioen is.

Italië had de veel betere eigen score door de twee sets die met veel verschil werden gewonnen. Blokkerend en serverend scoorden ze 27 om 13 punten. Aanvallend was dat 56 om 57 en ook in de foutenlast ontliepen de teams elkaar weinig. Egonu en Vargas werden beide met 28 punten de topscorers van de finale.

De strijd om het brons:

Polen kon in de eerste set van de kleine finale een 3-5 achterstand veranderen in een 10-7 voorsprong, maar Boskovic c.s. herstelden hun voordeel (13-15) en gaven dat niet meer weg. Via 14-21 werd de set met 21-25 door Servië gewonnen.

In de tweede set leek het scoreverloop veel op dat uit de eerste met 3-5 en 10-9 tussenstanden. Daarna ging het initiatief weer naar Servië (14-18) en met een vaak scorende Boskovic ging de set na 19-22 met 19-25 naar Servië.

Polen kwam in de derde set met 0-4 achter en kon daarna de rollen volledig omdraaien. Na de 6-5 en de 10-8 liepen ze uit naar 15-10 en 20-13.  Alles lukte, terwijl Servië scorend nagenoeg droog bleef staan. Op een paar punten na. Na 23-14 ging de set met 25-15 naar Polen en dus 1-2 in sets.

Servië kom in de vierde set het brons binnenhalen. Tot 13-14 ging het gelijk op, daarna sloeg Boskovic het eerste duidelijke verschil op het scorebord (13-15, 15-20). Met een ace kwam Servië op 18-21, Boskovic blokkeerde Servië naar 18-25 en het brons.

Boskovic werd met 29 punten de topscorer van de partij, Stysiak maakte er ééntje minder. Servië scoorde acht eigen punten meer, het verschil in de foutenlast was minimaal.

gh @ Vizier op Volleybal. Foto CEV.