Over en uit voor Lycurgus na 3-0 verlies in derde duel om de titel
VoV, 11-05-2026. 10:07 uur. Het is Lycurgus Groningen niet gelukt om voor de vierde keer in de clubhistorie landskampioen te worden. Na een 2-0 achterstand in de best-of-five serie was Orion Stars in de derde finale met 3-0 te sterk. De setstanden in Doetinchem waren 25-22, 25-19 en 25-15.
Net als in de tweede finale lukte het Lycurgus niet om het beste in zichzelf naar boven te halen. Er ging te veel fout. Serverend was er te weinig druk en daardoor konden de gasten nooit de bovenliggende partij worden. Het was vrijwel de hele wedstrijd vechten tegen een achterstand en de opdracht bleek in een uitverkochte Saza Sporthal uiteindelijk te zwaar. Zeker na het verliezen van de eerste twee sets. Mentaal was het te ingewikkeld om er voor te blijven gaan.
Daarmee kwam een prachtig seizoen ten einde en is trots op zijn plaats. De teamgeest in de ploeg was heerlijk om te ervaren en is moeilijk te evenaren, laat staan te overtreffen. In ogenschouw nemend dat Lycurgus een jaar geleden failliet was en de toekomst van topvolleybal in Groningen hoogst onzeker was. De herinneringen op dit memorabele seizoen blijven gelukkig voor altijd.
Het waren Martijn Brilhuis, Julien Lecat, Sebastian Pozo Hernandez, Ian Parish, Rodrigue Manuohalalo, Darian Picklyk en aanvoerder Gijs van Solkema die aan de zware opdracht begonnen.
In de eerste set moest Lycurgus duidelijk even in de wedstrijd komen en daardoor lukte het niet om het initiatief te nemen. Via 5-2 en 8-4 achter ging de stand naar 12-8. Op dat moment was coach Sam Gortzak al door zijn challenges heen en leek het de Groningers al snel door de vingers te glippen toen de achterstand opliep naar 15-10. Vanaf dat moment herpakte Lycurgus zich en kwam via Manuohalalo en Brilhuis terug tot 15-12.
Bij 17-13 kwamen Tieme de Jong en Lars Geerlings in het veld om een impuls te geven. Via goed serveren van Pozo Herandez kwam Lycurgus terug tot 18-16, maar echt aansluiting maken lukte niet. De thuisploeg liep weg naar 20-16 en was Lycurgus verder aangewezen op achtervolgen. Ze kwamen terug tot 23-21. Daarna sloeg Orion op tijd toe en kwam op 24-21. Een ver uitgeslagen serve van Brilhuis betekende het verlies van de eerste set; 25-22.
In de tweede set leek het aanvankelijk de goede kant op te gaan. Pozo Hernandez bracht de voorsprong op 5-3, maar Lycurgus kon de flow niet vasthouden en zag de thuisploeg snel langszij komen. En een ace van Ter Maat resulteerde in een 15-12 achterstand. De servedruk was niet hoog genoeg om Orion Stars echt onder druk te zetten. Dit in combinatie met eigen fouten bracht het de blauwhemden in een lastig pakket.
Lycurgus bleef op achtervolgen aangewezen en werkte hard om terug te komen, maar was niet altijd even gelukkig. De 19-17 was een schitterend gewonnen rally waarbij Lecat de laatste klap gaf. Dat gaf hoop, maar toen Jorna direct daarna 20-17 aantekende werd de opdracht lastiger en lastiger. En bleek onoverkomelijk. Een pipe van Lecat bracht de stand naar 24-19. De daaropvolgende serve van Manuohalalo ging uit; 25-19.
In de laatste set ging het tot 6-6 gelijk op. Daarna brak de veer definitief. Orion liep weg naar een 12-8 voorsprong en voelde zich comfortabel op weg naar de derde titel op rij. Net als in de vorige sets kwamen Tieme de Jong en Lars Geerlings een paar punten binnen de lijnen. Jo Gladsoy Sunde speelde vanaf set drie. Lycurgus vond geen aanknopingspunten meer om aan de beslissende nederlaag te ontsnappen.
De achterstand liep op naar 20-12. Brilhuis maakte nog 22-14, maar toen was al lang duidelijk dat het over en uit was. Dat de voor de serve altijd sterk invallende Mats Wiegers op matchpoint uitserveerde was misschien wel exemplarisch. En dat Lecat met slechts acht punten topscorer was eveneens.
Het seizoen is na 31 officiële wedstrijden ten einde. Op zondag 18 oktober begint het nieuwe seizoen met de strijd om de Supercup. Dan zullen Lycurgus en Orion Stars elkaar weer treffen.
gh @ VoV, verslag en foto website Lycurgus, door Theo Sikkema.